Μελετώντας τις ιστορικές πηγές ο οποιοσδήποτε θα διαπιστώσει αβίαστα ότι ο Ελληνικός εθνικισμός είναι ο αρχαιότερος όλων των εθνικισμών τής Ευρώπης , των Βαλκανικών χωρών της Ευρασίας και της Ρωσίας όπου αυτοί αναπτυχθήκανε.Θα προσπαθήσω σε λίγες γραμμές να σας το παρουσιάσω
Εμφανίστηκε με την αρχέγονη μορφή του το 7ο αιώνα με την ελληνική γλώσσα και την παιδεία , μεταμορφώθηκε σε γένος των Ελλήνων και εξελίχθηκε σε Εθνικισμό τον 18ο αιώνα . Αυτή η διεργασία κράτησε 11 αιώνες από τον Ηράκλειτο μέχρι τον Σολωμό . Αυτό που ονομάζουμε εθνικισμό δεν είναι ένα ιδεολόγημα του 18ου αιώνα η του 19ου αιώνα που εμφανίστηκαν οι εθνικισμοί στην Ευρώπη αλλά μια διεργασία ανθρώπων που στο πέρασμα των αιώνων την ταυτότητα τους την επέλεξαν με κριτήρια την γλώσσα και την παιδεία αφενός και αφετέρου το πολιτικό και κοινωνικό βάρος της ταυτότητας αυτής .
Η ταυτότητα στην αρχή έγραφε είμαστε Έλληνες , με το πέρασμα μερικών αιώνων έγραφε είμαστε το γένος των Ελλήνων και εξελίχθηκε στο Έθνος των Ελλήνων οπού και απαιτούσε την δημιουργία του Έθνους-κράτους.
Μέσα από το πέρασμα των αιώνων δημιουργήθηκε η εθνική συνείδηση των Ελλήνων που αποτέλεσε την ταυτότητα μας και θα την αποτελεί για πολλούς αιώνες .
Προσωπικά και όσο έχω διαβάσει δεν υπάρχει έθνος σε όλο τον κόσμο που προϋπήρχε και διαμορφώθηκε ελεύθερα στο πέρασμα των αιώνων βασισμένο σε δύο πράγματα την γλώσσα και την παιδεία
Η εθνική συνείδηση είναι πάνω από ιδεολογίες και ιδεολογήματα είναι η γλώσσα σου και η παιδεία σου και θα πρόσθετα και εγώ και οι ψυχολογικοί δεσμοί που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των Ελλήνων
Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα στην Λεμεσό όταν την επισκέφτηκα πριν παρα πολλά χρόνια για επαγγελματικούς λόγους . Τελείωσα την δουλειά μου και το Σάββατο το απόγευμα θα αναχωρούσαμε για Αθήνα και βγήκα στην πόλη να την γνωρίσω περπατώντας στα στενά της και στους δρόμους της . Καθώς περπατούσα σιγοτραγουδούσα ένα ελληνικό τραγούδι και άκουσα μια φωνή
Πατριώτη από την Ελλάδα είσαι ? Ναι του απάντησα , κοπίασε στην παρέα μας να σε κεράσουμε ένα ποτήρι κρασί και να πάρεις ένα μεζέ . Κάθισα μαζί τους ήταν σαν να ήμουν στο σπίτι μου τόση ζεστασιά και τόση φιλοξενία δεν είχα συναντήσει σε κανένα μέρος του κόσμου . Μιλήσαμε ώρες που θα μπορούσε να χωρέσουν σε ένα βιβλίο μέσα σε τόσο λίγο χρόνο
Θα με ρωτήσετε , καλά τα λες για τους λόγιους και τους μορφωμένους που μπορούσανε να επιλέξουν ταυτότητα , οι χωρικοί , οι αγρότες , οι φτωχοί και οι αγράμματοι πώς ?
Δεν υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες πως ο λαός επέλεξε την ταυτότητα του αλλά σε όλες τις ιστορικές περιόδους σε όλες τις κοινωνίες τις συλλογικές ταυτότητες τις σφυρηλατούσαν οι μορφωμένοι , οι ποιητές , οι κληρικοί και οι ισχυροί , με την πειθώ οι πρώτοι και οι ισχυροί με την δύναμη
Στην Κύπρο ο ποιητής που σφυρηλάτησε την εθνική συνείδηση ήταν ο Βασίλης Μιχαηλίδης και όχι μόνο αλλά γιατί τον αγαπώ πολύ για την στάση απέναντι στην ποίηση. Δούλευε στα δημοτικά ουρητήρια της Λεμεσού γιατί ήθελε να μην έχει εξαρτήσεις από κανένα και να μπορεί να γράφει ελεύθερος τα ποιήματα του
Και πράγματι έγραψε
Πρέπει να πας, ει δε τζι’ αν ου, εχάθης δίχως άλλον,
αν σ’ εύρ’ η μέρα το πωρνόν δα μέσα δα, εν νάσαι
νεκρός εις την κρεμμασταρκάν είτε νεκρός στον πάλλον.
Ανου να πάμεν γλήορα, τ’ αμάξιν καρτερά σε!
“Εσιυψεν ο Τζιυπριανός τζι’ έμεινεν νάκκον ώραν
τζι’ εδκιαλοίστην νακκουρίν τζι’ αννοίει τζιαι λαλεί του:
“Δεν θέλω, Κκιόρογλου, εγιώ να φύω που την Χώραν,
γιατί αν φύω, το κακόν εν’ να γινή περίτου.
Θέλω να μείνω, Κκιόρογλου, τζι’ ας πα’ να με σκοτώσουν,
ας με σκοτώσουσιν εμέν τζι’ οι άλλοι να γλυτώσουν.
Δεν φεύκω, Κκιόρογλου, γιατί, αν φύω, ο φευκός μου
εν’ να γενή θανατικόν εις τους Ρωμιούς του τόπου.
Να βάλω την συρτοθηλειάν εις τον λαιμόν του κόσμου;
Αυτό έγινε με τον Ελληνικό εθνικισμό στο πέρασμα των αιώνων και πλέον έχει χαραχθεί στο γενετικό μας υλικό και πολύ δύσκολα θα μας εξαφανίσουν γιατί και ένας από εμάς τους Έλληνες να μείνει θα ξεκινήσει πάλι την δημιουργία του κόσμου από την αρχή
Λοιπόν όσοι θέλουν να έχουν δημόσιο λόγο να διαβάζουν καλά ιστορία και μετα να τον εκφέρουν δημόσια γιατί όπως είπε και ο άλλος αγαπημένος μου ποιητής αν δεν έχεις να πεις κάτι γιατί να ταλαιπωρείς τις λέξεις