Το να καθορίσεις χρονικές περιόδους στην ποίηση και στην εξέλιξη της θέλει πολύ προσοχή και ιδιαίτερα τις χρονικές στιγμές ιστορικών γεγονότων που είχαν καθολική βαρύτητα και σημασία .
Θα τολμούσα να παρουσιάσω εν συντομία αρχής γενομένης από την
- Παλαιά Αθηναϊκή σχολή της χρονικής περιόδου 1830 έως 1880 στην οποία κυριαρχεί μια ιδιότυπη τεχνοτροπία Ρομαντισμού και κλασικισμού.
- Νέα Αθηναϊκή σχολή που αρχίζει από το 1880 έως στις αρχές του 1900
- Γενιά του 1880 από τις αρχές του 1900 έως και με την λήξη του πολέμου το 1940 που καθόρισε την ποίηση και την άλλαξε ριζικά
- Γενιά των ποιητών του εμφυλίου από το 1940 μέχρι την μεταπολίτευση το 1974 που εκφράσανε την εποχή τους με το ανθρώπινο στοιχείο να κυριαρχεί
- Γενιά της μεταπολίτευσης από το 1974 μέχρι το 2004 η αναζήτηση του νέου του καινούργιου
- Υπό διαμόρφωση γενιά της πολιτισμικής ποίησης από τις αρχές του 2004
Πιστεύω ότι ήρθε ο καιρός να αποκομίσουμε συμπεράσματα από την λειτουργία της ποίησης στον σύγχρονο κόσμο , στο διαδίκτυο , και στο παγκόσμιο χωριό .
Η διάχυση της ποίησης πλέον δεν κρίνεται με λογοτεχνικά η φιλολογικούς όρους , αλλά καθαρά με επικοινωνιακούς στην βάση της ανταπόκρισης των αναγνωστών και την επικοινωνία τους με τον ποιητή μέσα από τα ποιήματα του
Ένα αναγνωστικό κοινό που πλέον απλώνεται και πέραν των φυσικών ορίων μιας πόλης ενός νομού μια χώρας αλλά απλώνεται σε κάθε σημείο του πλανήτη .
Αυτό που κατακτά η ποίηση είναι η επικοινωνία και η ανταπόκριση των αναγνωστών που δεν γίνεται μόνο για φιλολογικά κριτήρια η την φιλολογική της ορθότητα αλλά για την έκφραση ατομικών και συλλογικών συναισθημάτων των ανθρώπων
Έτσι η πεζογραφία θα έχει πολλά να διδαχθεί από την λειτουργία της ποίησης και θα εξελίσσεται εάν αρχίσει να επικοινωνεί με τον κόσμο όχι επιβάλλοντας συναισθήματα αλλά αναδύοντας συναισθήματα , σκέψεις , απόψεις , ιδέες , προβληματισμού , του ερώτα , της αγάπης που βρίσκονται πολύ βαθιά σε όλους τους ανθρώπους και δεν βγήκανε ποτέ στην επιφάνεια
Δεν ξέρω να σας πω εάν το βιβλίο της Λιλής Ζωγράφου με τίτλο «Η αγάπη άργησε μια μέρα» διαβάστηκε η θα διαβάζεται για την λογοτεχνική του αρτιότητα και φιλολογική του ορθότητα η για την ατομική και συλλογική έκφραση των συναισθημάτων των ανθρώπων
Κατά την γνώμη μου δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσεως για την πεζογραφία και την ποίηση αλλά η δια δραστικότητα του συγγραφέα η του ποιητή με τους αναγνώστες τους και η ανάπτυξη μιας σχέση μέσα από τα κείμενα τους από την οποία και οι δύο μαθαίνουν.Στις μέρες που έρχονται θα αναφερόμαστε σε πολιτιστικά κείμενα και όχι φιλολογικά