Όλοι έχουμε μέσα στο μυαλό μας ένα σκοτεινό δωμάτιο όπου μέσα του έχουμε κλείσει όλα τα μυστικά της ζωής μας. Άλλοι κλειδώσανε καλά την πόρτα και τα κλειδιά τα πετάξανε στην θάλασσα η άλλοι τα φυλάξανε στο πιο ψηλό ράφι της βιβλιοθήκης , άλλοι ίσως να το επισκέπτονται αραιά και πού η ακόμα πιο συχνά προσπαθώντας να υποτάξουν τις φοβίες , τους φόβους μιας ολόκληρης ζωής , παλεύοντας με τίς σκιές του δωματίου , άλλοι πάλι να τα έχουν καταφέρει και να περνούν ώρες ολόκληρες παρέα με τις σκιές τους , συζητώντας με τους φόβους τους , χαϊδεύοντας τις πληγές τους ελπίζοντας κάποτε να απαλλαγούν από όλα αυτά που τους πονούν .Ο ποιητής συλλέγει λεκτικά και εξωλεκτικά μηνύματα , εικόνες , ήχους , ματιές , βλέμματα μελαγχολικά , συναισθήματα , αισθήσεις και τα μεταφέρει στο σκοτεινό του δωμάτιο και τα συζητά με τις σκιές του , με τους φόβους του , τα συναισθήματα του , τα αισθήματα του , ξύνει την ψυχή του και τέλος τα παντρεύει με την καρδιά του προσπαθώντας να ζωγραφίσει πίνακες ζωγραφικής χρωματισμένους με λέξεις και στίχους βγαλμένους από την καρδιά του και τα αποθέτει στο λευκό χαρτί με την μορφή ποιημάτων . Έτσι όταν διαβάζεις τα ποιήματα μου μέσα τους θα αναγνωρίζεις τον εαυτό σου και θα νιώθεις έντονα την ανάγκη να ανοίξεις το σκοτεινό σου δωμάτιο , να μπεις θαρρετά και να ανοίξεις διάλογο με τις σκιές σου , τα συναισθήματα σου , τα αισθήματα σου, τους φόβους σου , να χαϊδέψεις τις πληγές σου . Φεύγοντας θα διαπιστώσεις κλείνοντας την πόρτα πίσω σου ότι έχει αρχίσει μια αλλαγή , θα συμπαθείς περσότερο τον εαυτό σου , θα νιώθεις την ανάγκη να ερωτευθείς , να αγαπήσεις ξεκινώντας από τον εαυτό σου αφού αρχίζει να τον γνωρίζεις καλύτερα . Έτσι απλά και αθόρυβα αρχίζει να αλλάζει ο κόσμος και να γίνεται καλύτερος όταν γνωρίσεις τον αληθινό εαυτό σου και τον αγαπήσεις .