Η γενιά των ποιητών του 1930 αποτελεί την βάση της μοντέρνας ελληνικής ποίησης με ποικιλία εκφραστικών μέσων . Τους ονομάζουμε οι νεωτερικοί ποιητές του μεσοπολέμου . Η γενιά του 30 έφερε την ανανέωση του ποιητικού λόγου και είχε και έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό της συγκέντρωσης στον ίδιο ιστορικό χρόνο πολλών σημαντικών ποιητών διαφορετικών μεταξύ τους. Ο Ελύτης και ο Εγγονόπουλος θεωρούσαν ότι δεν ανήκουν στην γενιά του 30 , Ο Νίκος Παππάς ασκούσε σκληρή κριτική στους ποιητές της γενιάς του 30 , Ο Ρίτσος , ο Βρεττάκος δεν θα μπορούσαν να συστεγαστούν με τον κύκλο των ποιητών του περιοδικού «Τα νέα Γράμματα» οπού ανήκανε ο Σεφέρης και ο Ελύτης . Η Γενιά του 30 καθιέρωσε τον μοντερνισμό στην ελληνική ποίηση με τα πιο κάτω πρωτεύοντα και δευτερεύοντα χαρακτηριστικά .Σαν πρωτεύοντα περιλαμβάνονται , ο ελεύθερος στίχος έναντι του αυστηρού έμμετρου , το καθημερινό λεξιλόγιο έναντι του λεξιλογίου της ποίησης , η δραματικότητα έναντι λυρικότητας , η σκοτεινότητα η άλογη αλληλουχία νοήματος έναντι του καθαρού (το συναντάμε περισσότερο στο Σεφέρη και λιγότερο στον Ελύτη ) . Σαν δευτερεύοντα διακρίνονται στην πολύ θεματικότητα η οποία περιλαμβάνει την απουσία συγκεκριμένου θέματος , χαλαρή λογική και συνειρμική λογική , στην Πολύ γλωσσικότητα η οποία περιλαμβάνει την χρήση στίχων διαφορετικής γλώσσας μέσα στο ίδιο ποίημα , στην διακειμενικότητα η οποία περιλαμβάνει τον διάλογο με το ποιητικό παρελθόν εντονότερο και βαθύτερο. Οι νεωτερικοί ποιητές του μεσοπολέμου βάλανε τίς βάσεις της σημερινής ελληνικής ποίησης