Γράφω από την ανάγκη να αποτιμήσω τα πράγματα στην ποίηση όχι γενικά αλλά ειδικά εδώ στην γειτονιά μας . Ο Οδυσσέας Ελύτης έγραφε ότι η ποίηση είναι μία όπως και ο ουρανός , το ζήτημα είναι από που βλέπει κανείς τον ουρανό . Πριν μερικούς μήνες έγραψα ένα κείμενο για την ευεργετική επίδραση που έχει πάνω στους ανθρώπους το διάβασμα των βιβλίων και ιδιαίτερα τα βιβλία της ποίησης . Αναλύοντας τα δεδομένα της γειτονιάς μας και των γειτονικών με αυτήν περιοχών διαπίστωσα ότι έχουν διαμορφωθεί προς το θετικότερο τα πράγματα για την ποίηση και η επίδραση της πάνω στους ανθρώπους που την διαβάζουν .
Πρέπει όμως να to πούμε ότι είμαστε σε πολύ πλεονεκτική θέση διότι διαθέτουμε και χρησιμοποιούμε ένα πολύ δυνατό μέσο που μας δίνει την δυνατότητα να επικοινωνούμε με πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Να ακουγόμαστε και να ακούμε .
Υπάρχει πολύ μεγάλη αύξηση του αριθμού των ατόμων που γράφουν ποίηση και πάρα πολλοί από αυτούς την δημοσιοποιούν . Αυτό από μόνο του αποτελεί πολύ θετική εξέλιξη για την ποίηση . Το πιο σημαντικό είναι ότι αυξήθηκε ο αριθμός των γυναικών που γράφουν ποίηση και την δημοσιοποιούν και αυτό το γεγονός αποτελεί μεγάλο κέρδος για την ποίηση και τίς προσδίδει μεγαλύτερη αξία . Η ποιήτρια δεν γράφει απλά ποίηση αλλά έχει το προνόμιο να συνομιλεί με τον Θεό .
Από την άλλη μεριά οι αναγνώστες έχουν αυξηθεί παρα πολύ και συνεχώς ο αριθμός τους μεγαλώνει . Ο Αριστοτέλης έγραφε ότι η ποίηση είναι για τους ευφυείς ανθρώπους η για τους τρελούς και συμπληρώνω ότι οι δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων ευθύνονται για την πρόοδο και την ανάπτυξη στην ανθρωπότητα .
Επίσης εδώ στους ποιητές συνυπάρχει η διαφορετικότητα και η ετερογένεια όπως στην γενιά του 1930 με προέλευση από διαφορετικές σχολές ποίησης , διαφορετικών εκφραστικών μέσων , διαφορετικής γλώσσας , λέξεων , φράσεων και σε σχέση με τον αριθμό αυτών που γράφουν ποίηση είναι πολύ μεγάλης αξίας . παρατηρώ ότι υπάρχει σε όλους ένα κοινό σημείο αναφοράς που είναι η προώθηση της ποίησης όχι για την ποίηση αλλά την προώθηση των ανθρώπων .
Οι ποιητές δεν είναι κάποιοι ήρωες που κατέχουν μια θεόπνευστη γνώση και καλούνται να την αποκαλύψουν στο ανώνυμο πλήθος ώστε να το οδηγήσουν στην τελειότητα και στα μεγάλα ιδεώδη . Οι ποιητές έχουν επίγνωση της πραγματικότητας , συμμετέχουν στο κοινωνικό γίγνεσθαι μέσω μια ατελείωτης και ατελεύτητης επικοινωνίας λέξεων , φράσεων , εννοιών , συναισθημάτων με τους επώνυμους αναγνώστες της ποίησης και πολίτες της κοινωνίας
Ο Σ. Φρόιντ είχε πει για τον ποιητή
Όπου και να με πήγανε οι θεωρίες μου , βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Σήμερα έχουν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις και οι συνθήκες για την συνέργεια όλων μας να αναληφθούνε οι κατάλληλες πρωτοβουλίες , να κατατεθούν προτάσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη της ποίησης και την διάδοση της ώστε να γίνει κτήμα όλο και περισσοτέρων ανθρώπων .
Τελικός κριτής της ποίησης είναι ο αναγνώστης της , αυτός καθορίζει τίς εξελίξεις , αυτός επιλέγει , αυτός δρομολογεί την ανάπτυξη της .
Οι αναγνώστες πάντα ξέρουν και γνωρίζουν να επιλέγουν και να διαλέγουν είναι σαν τους φοιτητές στο αμφιθέατρο που δεν ξέρουν το μάθημα που τους διδάσκει ο καθηγητής τους αλλά αυτοί ξέρουν καλά να διακρίνουν και να ξεχωρίσουν καθηγητή από καθηγητή
Οι παλαιότεροι μας αφήσανε μιας ανεκτίμητης αξίας προίκα ώστε εμείς να μπορέσουμε να συνεχίσουμε εκείνο που εκείνοι ξεκινήσανε .
Στην ποίηση δεν υπάρχει παρθενογένεση αλλά συνέχεια