Σήμερα η μέρα δεν προμηνούσε τίποτα το ιδιαίτερο , ο ουρανός πεντακάθαρος και γαλάζιος , ο ήλιος πολύ ζεστός και ο άνεμος κούρνιασε για να ξαποστάσει από την κούραση των ημερών .Τελείωσα της εργασίες της ημέρας πολύ νωρίτερα και είπα να δωρίσω στον εαυτό μου λίγη ξεκούραση . Φθάνοντας στο σπίτι με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη ένας φάκελος με τον όνομα μου . Συνήθως η αλληλογραφία μας είναι όλο λογαριασμούς και οφειλές και τίποτα άλλο . Περιεργάστηκα το φάκελο με πολύ χαρά και με πολύ αγωνία τον άνοιξα να δω τι έχει μέσα και ποιος ήταν εκείνος ή εκείνοι που με θυμηθήκανε και μου έστειλαν γράμμα . Ανοίγοντας τον αντίκρυσα τρείς πίνακες ζωγραφικής με ιδιόχειρη αφιέρωση από την Εύα , την Ιωάννα και την Χριστίνα . Πέταξα από την χαρά μου που τρείς ζωγράφοι και μάλιστα γυναίκες ζωγράφοι μου αφιερώνουν τα έργα τους . Σήκωσα το τηλέφωνο και παρήγγειλα τρείς ωραίες κορνίζες για να κορνιζάρω τους πίνακες ζωγραφικής και να τους κρεμάσω στο γραφείο μου για να μου θυμίζουν πάντα εκείνη την πολύ όμορφη φωτογραφία των τριών κοριτσιών στην οποία απεικονιζόταν η τρυφερότητα της καρδιάς τους και η ομορφιά της ψυχής τους , που γοήτευσαν ένα ποιητή και εκείνος κάθισε , τους έγραψε ένα ποίημα και τους το έστειλε μαζί με ένα αντίτυπο στην κάθε μία από την ποιητική του συλλογή . Μόλις τα πήρανε με πληροφόρησε η γιαγιά τους ότι χαρήκανε πάρα πολύ για το ποίημα , για τα ποιήματα και θα ανταποδώσουν στο επόμενο χρονικό διάστημα .
Τώρα τι θα μπορούσα να γράψω που πλέον έχασα τις λέξεις μου και έτσι ορφανός δεν μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματά μου για όλες τους αλλά και σε κάθε μια ξεχωριστά , πάρα μόνο ότι έχουν γοητεύσει ένα ποιητή που θα γράφει πάντα για εκείνες και τις ευχαριστώ που του μάθανε να βλέπει τα θαύματα